Ιστορία #006
Η ιστορία της Θέας
Ποτέ δεν είχα όνειρο να κάνω οικογένεια. Όλα ξεκίνησαν το 2014 όταν για πρώτη φορά διαγνώστηκα με ενδομητρίωση και υποβλήθηκα στη πρώτη λαπαροσκόπηση. 18 χρόνων τότε δεν γνώριζα τι σημαίνει καν αυτή η λέξη. Το 2016 δεύτερη λαπαροσκόπηση και εκεί άρχισα να ρωτάω και να μαθαίνω τι είναι. Μέχρι τότε το να κάνω οικογένεια φάνταζε κάτι πολύ μακρινό. Το 2020 όμως όταν για τρίτη φορά διαγνώστηκα με ενδομητρίωση, κάτι μέσα μου άλλαξε. Ίσως ότι μεγάλωνα, ότι γνώρισα τον άνθρωπο που μαζί του το όνειρο να δημιουργήσω μια όμορφη οικογένεια ήταν πιο κοντά μου.
Ότι και να ήταν αυτό, άρχισα να ψάχνω πιο πολύ το θέμα ενδομητρίωση. Από τότε και για τα επόμενα 3 χρόνια οι προσπάθειες να αποκτήσουμε οικογένεια έπεφταν στο κενό. Κάθε μήνα είχα μόνο μια ευχή. Να δω αυτές τις κόκκινες γραμμές… Κάθε μήνα.
Πρώτη εξωσωματική 2023… Οι κόκκινες γραμμές ήρθαν. Και γέμισαν το σπίτι μας επιτέλους φώς! Για κάτι όμως δεν με προετοίμασε κανείς. Ότι αυτές οι κόκκινες γραμμές ίσως αρχίσουν να ξεθωριάζουν. Όπως και έγινε. Αποβολή στον δεύτερο μήνα, ήταν δίδυμα, “έφυγαν” και τα δύο. Εκεί όλα σκοτείνιασαν. Αυτό το σκοτάδι ήτανε πιο μαύρο και από πριν. Ποτέ δεν θα μπορέσω να το εξηγήσω. Μόνο όσες το νιώσατε και το είδατε θα το καταλάβετε.
Σηκώθηκα. Σήκωσα το ανάστημα μου ξανά και μπήκα στο γραφείο του γυναικολόγου. “Είμαι έτοιμη!” Δεν θα μάθω ποτέ από που πήρα τόση δύναμη! Και τα κατάφερα! Το 2024 είχα το πιο φωτεινό φως στη ζωή μου. Ήρθε ο γιός μου. Το κίτρινο μου, όπως τον φωνάζω. Έμοιαζαν όλα σωστά. Δεν ήθελα κάτι άλλο. Πάντα όμως νοσταλγούσα αυτά τα δύο μικρά που μου “έφυγαν από την αγκαλιά “.
Έλα όμως που ο Θεός δεν με άφησε…Το 2025 μου έστειλε ένα θαύμα! Την κόρη μου! Χωρίς προσπάθεια, χωρίς κλάματα, χωρίς απογοήτευση αλλά με ενδομητρίωση !! Έτσι γιατί μάλλον έπρεπε να έχω 2… Και τώρα έχω δυο μικρά σαν δίδυμα!
Ούτε αυτό το συναίσθημα μπορώ να το εξηγήσω με λόγια. Είναι κάτι που υπάρχει μόνο στη καρδιά μου.
Και κάπου εκεί ψηλά είναι αυτά τα δύο μικρά παιδάκια μου που μου έστειλαν τα αδελφάκια τους για να δουν τη μαμά επιτέλους να χαμογελά…
Μην χάνετε την πίστη σας. Πάρτε το χέρι του συντρόφου σας και περπατήστε μαζι αυτό τον δύσκολο γεμάτο εμπόδια δρόμο. Μέσα από τη καρδιά μου σας λέω. Θα έρθει. Και όταν έρθει δεν φαντάζεστε….
Αν είχες απέναντί σου μια γυναίκα που περνά σήμερα κάτι παρόμοιο, τι θα της έλεγες;
Είσαι πιο δυνατή από όσο νομίζεις. Τώρα νιώθεις αδύναμη, σαν έρμαιο των συναισθημάτων σου. Όμως μια μέρα θα γυρίσεις πίσω και θα νιώσεις τόσο περήφανη για τον δρόμο που διένυσες. Μην το βάλεις κάτω. Αλλά και αν τα βάλεις κάτω, πάλι να ξέρεις ότι άντεξες μέχρι εκεί που μπορούσες. Δεν παύεις να είσαι μαμά! Μαμά είναι αυτή που το επιθυμεί με όλη της τη ψυχή και είσαι ήδη μαμά στη ψυχή…
Δεν είσαι μόνη.
Ίσως η ιστορία αυτή να σου θύμισε κάτι δικό σου. Και ίσως, κάπου εκεί έξω, υπάρχει μια γυναίκα που χρειάζεται να ακούσει τη δική σου ιστορία για να νιώσει λίγο λιγότερο μόνη.
Δεν χρειάζεται να γράψεις το όνομά σου.
Δεν χρειάζεται να αποκαλύψεις ποια είσαι.
Αρκεί η ιστορία σου.
👉 Μοιράσου τη δική σου ιστορία
Οι ιστορίες που δημοσιεύονται εκφράζουν προσωπικές εμπειρίες και δεν υποκαθιστούν επαγγελματική ιατρική, ψυχολογική ή νομική συμβουλή. Αν αντιμετωπίζετε ένα σοβαρό ζήτημα, απευθυνθείτε στον κατάλληλο επαγγελματία.
Αν επιλέξεις να σχολιάσεις, κάν’ το με σεβασμό, κατανόηση και ευγένεια.
Αφήστε μια απάντηση