Είμαι γυναίκα.

Είμαι γυναίκα.

Και αυτό σημαίνει ότι νιώθω πολύ, ζω πολύ και προσπαθώ να ισορροπήσω τα πάντα. Πρέπει να κάνω καριέρα, αλλά πρέπει να κάνω και παιδιά. Πρέπει να είμαι νοικοκυρά και να φροντίζω τον άντρα μου, αλλά δεν πρέπει να παρατήσω και τον εαυτό μου. Πρέπει να είμαι αδύνατη, τόσο όσο να μην προσβάλλω κανέναν. Όχι υπερβολικά αδύνατη, γιατί θα ανησυχήσει ο κόσμος. Αλλά αλίμονο αν έχω και μια καμπύλη παραπάνω. Πρέπει το δέρμα μου να μείνει νέο για πάντα και να απολογούμαι διαρκώς που μεγαλώνω. Πρέπει να χωρέσω σε ένα συγκεκριμένο νούμερο ρούχου. Πρέπει να χάσω γρήγορα τα κιλά της εγκυμοσύνης. Πρέπει η κοινωνία να κρίνει τα πάντα πάνω μου και γύρω μου, μέχρι να με κάνει να νιώσω ότι δεν είμαι αρκετή.

Κι όταν με φτάσει σε αυτό το σημείο, δεν θα υπάρχει κανένας μηχανισμός στήριξης. Θα πρέπει μόνη μου να σηκωθώ, να βρω τη δύναμή μου και να συνεχίσω.

Γιατί;

Γιατί είμαι γυναίκα.

Είμαι γυναίκα. Και αυτό σημαίνει ότι με ορίζει η εμφάνισή μου. Το βράδυ, όταν περπατάω μόνη μου, κοιτάω συχνά πίσω μου. Κρατάω τα κλειδιά στο χέρι μου. Πρέπει να προσέχω τι φοράω, για να μην προκαλέσω κανέναν ανώμαλο. Πρέπει να προσέχω πώς μιλάω, για να μην εξοργιστεί κανένας ανισόρροπος. Γιατί εγώ θα κριθώ για όλα αυτά.

Εκείνοι, όμως, όχι.

Από μικρές κυνηγάμε μια ισότητα, σε μια διαρκή άνιση μάχη. Να πάρεις πτυχίο. Να είσαι ανεξάρτητη. Να κάνεις καριέρα. Να έχεις τη δική σου ζωή. Να προγραμματίσεις όμως και τα παιδιά, μην αργήσεις. Να τα κάνεις όλα. Και να είσαι τέλεια σε όλα. Και αν δεν τα καταφέρεις, κάπου θα βρεθεί κάποιος να σου εξηγήσει τι έκανες λάθος.

Είσαι γυναίκα. Άρα, ίσως ξέρεις ήδη πώς είναι όλα αυτά.

Ίσως έχεις βρεθεί κι εσύ να προσπαθείς να τα προλάβεις όλα. Να είσαι καλά, ενώ δεν είσαι. Να συνεχίζεις, ενώ μέσα σου κάτι έχει σταματήσει. Να χαμογελάς, ενώ θα ήθελες απλώς κάποιος να σε ρωτήσει αν αντέχεις.

Έχω μάθει να είμαι πολλά πράγματα μαζί. Δυνατή και ευάλωτη. Διαλυμένη και αγέρωχη. Εκείνη που φροντίζει και εκείνη που χρειάζεται φροντίδα. Κυρίως, όμως, έχω μάθει να συνεχίζω.

Γιατί τόσα χρόνια μας έμαθαν πως γυναίκα σημαίνει δύναμη. Όμως ξέρεις τι;

Δεν χρειάζεται να είσαι δυνατή κάθε στιγμή. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν. Δεν χρειάζεται να τα καταφέρνεις πάντα. Δεν χρειάζεται να χωράς σε κανέναν ρόλο που δεν σου ταιριάζει πια.

Έχεις δικαίωμα να κουράζεσαι. Να φεύγεις. Να φοβάσαι. Να λυγίζεις. Να ζητάς βοήθεια.  Να αλλάζεις. Να λες όχι. Να αφήνεις πίσω σου όσα κάποτε πίστευες ότι έπρεπε να είσαι.

Να είσαι περήφανη που είσαι γυναίκα. Όχι μόνο για όσα άντεξες. Αλλά και για όσα ένιωσες. Για όσα άφησες πίσω. Για τα όρια που έβαλες. Για τις φορές που ζήτησες βοήθεια. Για τις φορές που, ακόμα κι όταν δεν ήξερες πώς, επέλεξες να συνεχίσεις.

Για όλα όσα είσαι και για όλα όσα δεν χρειάζεται πια να γίνεις.

Να είσαι περήφανη που είσαι εσύ κορίτσι μου.

♡